Wstawki

Wstawka numer 151

Koszalin, 31. stycznia Roku Pańskiego 2026.

Cud na Wiejskiej

Opowiadanie o cudach w Polsce ma wielowiekową tradycję i traktowane jest przez tak zwanych no­woczesnych Polaków jako objaw ciemnogrodu. Ciekawe, że o nowoczesnym Polaku pisał nie kto inny co Ro­man Dmowski. Zatem zwyrodnienie pojęć ma także wielopokoleniową tradycję. Niektórzy pamiętają „Pieśń na spustoszenie Podola przez Tatarów” Jana Kochanowskiego a szczególnie jej zakończenie o trans­formacji Polaka w głupola i przed i po szkodzie.

Ile szkód wyrządziła głupota polskich tak zwanych polityków od 1989 roku o tym powstaną kiedyś całe tomy, których pewnie też nikt nie będzie czytał. Mówią o nich „elity polityczne”. Ja od tamtego sławet­nego roku mówiłem o nich jelita polityczne. Zje taki nawet coś zdrowego, jakąś mądrą prawdę a smrodzi tak jakby wynajęli go rakarze. Ugoda ze zdrajcami Polski przynosiła nam i przynosi wyłącznie szkody, ale Naród sobie śpi wygodnie i udaje, że nie widzi. Jest dziwnie nowoczesny.

Dziś mamy jednak święto, bo 23. stycznia zaledwie po dwu tygodniach od wniesienia do komisji sej­mowej aż trzech projektów mających bronić Polskiej Ziemi przed zakusami obcych, Sejm gremialną więk­szością głosów 427 Posłów przy 434 obecnych na sali uchwalił zakaz sprzedaży Polskiej Ziemi z zasobów Skarbu Państwa na aż dziesięć lat do 30. kwietnia 2036 roku. Mówię „aż” bo poprzednia ekipa rządząca uchwaliła najpierw zakaz (zwany mylnie moratorium) na okres pięciu lat, przedłużony w 2021 roku na na­stępne pięć lat. Te skłócone łachudry wiecznie kłócące się o byle co, nagle zamieniły się w odpowiedzial­nych i karnych posłów, którzy zgodnie zagłosowali w interesie Narodu i Państwa. Zaledwie dwu dewiantów zagłosowało na „nie” i nie widzę w słowie „dewiant” czegoś pejoratywnego, po prostu dewiacja jest u niektó­rych sprawą zwykłą, jak rogi u jelenia. I wstrzymało się kilku posłów, których udawany patriotyzm na kryp­towalutach widać gołym okiem, ale dobrze ukryte kłamstwo ma się tam ciągle dobrze.

Czy to zatem Duch Święty zstąpił z Nieba i oświecił tę sprzedajną brać? Czy wreszcie leżący głęboko pod ziemią były kanclerz Bismarck ma się czego bać, bo polscy Posłowie zachowali się jak troskliwa o zie­mię szlachta a nie jak sprzedajna hołota? A może to cud mniemany, gdzie nowocześni spod znaku pronie­mieckości kręcą maszyną elektrostatyczną i robią iskry, by porazić lud kolejnym oszustwem? Tu zatrzymaj­my się nieco.

Co mawiał Napoleon Bonaparte o dyrektoriacie, to wszyscy wiedzą - ponoć. Wszyscy, gdy nadchodzi sukces, są wsadzaczami fiuta. Dziś pewnie zastosowaliby metodę in vitro, by dowieść swego ojcostwa suk­cesu. Ale spokojnie, tylko jeden plemnik zapładnia jajo i tylko w jednej głowie rodzi się idea. Ale ten, w któ­rego głowie się rodziła idea i który wypuścił tego wirusa prawdy o Polsce, siedzi sobie teraz i klepie w kla­wiaturę, bo dokończyć ten krótki tekst. Był rok 2012 - grudzień. Zaczynał się Protest Rolników, gdzie chłopi sypali postulatami, że dopisaliby nawet i taki, by któregoś tam żona nie zdradzała, choć ten nie ma żony. Po­stulat o ziemi dryfował gdzieś tam na mieliznę pośród tej przepychanki. I piszący te słowa pojechał na Szczerbcową stanąć obok koksownika i zacząć zarażać wirusem prawdy – ideą obrony Polskiej Ziemi.

Po latach nagle pan Prezydent mówi jego językiem, pan Premier w swej zgermanizowanej koszuli re­sentymentu plecie to samo co on a na koniec posłowie dają trzeci projekt i też jest, że kochają Polską Ziemię. Nie cud? Cud elektrostatyczny. Lud leży powalony od wstrząsu, bo przeszkadzało mu to w zakupach w su­permarkecie. A tu bach – i cud. Ziemia na razie nie idzie do Niemca. Zwiększono tylko areał zgody z dwu na pięć hektarów. A reszta na zakazie.

Zobacz, Drogi Czytelniku, gdyby, mając taką zgodę, wpadli na pomysł sporządzenia konstytucyjnego zakazu handlu Polską Ziemią i uchwalili poprawkę do Konstytucji o tym, to cud nie miałby nawet domnie­mania mniemaności. A tak coś tu spod tego wyziera, spod tego głosowania numer 50 z tego piątku. Przeczy­taj głosowanko numer 51 a zobaczysz smrodek. Ale o smrodach dzisiaj już dosyć.

Piszący te słowa postuluje tu uchwalenie nowego święta narodowego – Dnia Mądrości Narodowej, gdzie Polak jest mądry i przed szkodą i po szkodzie, chociaż do niej jeszcze nie dopuścił. Czyli logicznie rzecz ujmując – po prosu Polak mądry przed szkodą. Moglibyśmy tym głosowaniem stać się wzorem dla narodów Świata, jak troszczyć się o interes swego Narodu. Nikt już nam nie wmówi, że jesteśmy kłótliwymi sprze­dawczykami, a przynajmniej nie zawsze, bo jaskółka zgody narodowej wyleciała i wzbiła się wysoko.

Z Bogiem.

Andrzej Marek Hendzel